Zoals u weet ben ik opgeleid tot kinesiologe voor mensen. Ik spreek hiermee het
onderbewuste van de mens aan door middel van spiertesten. Het gaat hier om zaken waar we ons niet van bewust waren. Nu blijkt dat dit systeem ook heel goed voor dieren werkt. Een dier reageert basaal, zonder na te denken. Een dier test heel puur, zonder misleiding.
Grofweg genomen zijn er voor mij 3 methoden om een dier te testen. Ik kan het dier zelf testen op de huid of op een spiergroep. Wanneer de test in balans is voel ik tegendruk op de spier of blijft mijn hand op de huid/vacht liggen. Wanneer er sprake is van stress, zakt de spier weg of glijd ik weg over de huid/vacht. Zoals u wellicht begrijpt is deze manier van werken goed te doen op een aantal vriendelijke diersoorten, zoals een paard, koe, geit en eventueel een hond of poes, maar wordt dit moeilijker voor slangen, muizen, vogels en goudvissen.
Voor de niet direct te testen groep kan ik het baasje of de verzorgen testen of ik test op mijzelf. In beide gevallen stellen we ons in dienst van het dier en zijn we een soort van doorgeefluik van energie en informatie. De uitkomsten zijn vrijwel gelijk als bij het direct testen. Wat wel meer aan bod zou kunnen komen zijn de problemen tussen het baasje en het dier.
De problemen waar je bij dieren mogelijk aan zou kunnen denken hebben te maken met niet geschikte voeding, een verkeerde slaapplek, te veel of te weinig beweging, onduidelijkheid in de rang van het dier, niet verwerkt trauma, maar ook het overnemen van klachten van het baasje of het gezin waarbij het woont.
Dieren zijn heel dienstbaar. Ze hebben ongelofelijk veel voor ons over. Zij voeren met liefde onze stress af, want zij staan immers met 4 poten op de grond (de meesten) en kunnen dat gemakkelijker dan wij. Maar wanneer zij het om wat voor reden dan ook niet meer kwijt kunnen krijgen ze last. Dit uit zich in kwalen of in gedrag. Kinesiologie biedt hier hulp omdat al snel duidelijk wordt van wie het probleem is en hoe het te balanceren, op het dier of bij het baasje.
